ก็จะไม่ขอแก้ตัวละนะครับว่าทำไมหายไปนานเป็นเดือนสองเดือนเอาเป็นว่า ผมกำลังรออะไรบางอย่างอยู่ อาจเป็นสายลมซักสายพัดมาให้สบายใจ อาจเป็นน้ำเย็นชื่นใจซักแก้วที่ใครบางคนยื่นมาให้ อาจเป็นแสงอาทิตย์แรกในยามเช้าของซักวันที่สาดส่องเข้ามาใต้หน้าต่าง ให้เป็นกำลังใจ ที่จะทำเรื่องนี้ต่อ

อัพคราวนี้ก็ถึงซะว่าเป็นการรายงานตัวว่ายังไม่ตาย ถ้าใครผ่านเข้ามาจะได้รู้ว่าคนเขียนBlogมันยังอยู่ อาจจะได้อ่านตอนต่อไปก็ได้ แค่นี้ก่อนนะครับ

Bye²

(ปล.ก็อย่างที่เคยบอกผมแต่งไว้แล้วแต่ยังไม่อัพมันก็แค่นั้นนะครับ )